pizzajasienica.pl

Od lat zajmujemy się pieczeniem pizzy. W naszych sercach najwięcej ma prawdziwa NEOPOLITAŃSKA PIZZA oraz PIZZA ROMANA.

Najstarsza wzmianka o słowie „pizza” pochodzi z 987 r z Geaty, wiosce położonej uwcześnie w południowym Lacjum. Potocznie uważa sie, że słowo to pochodzi od łacińskiego „pinsa”, oznaczającego podpłomyki.
Tak więc współczesna pizza, którą wszyscy znamy i kochamy, zaczęła się od dodania pomidora na wierzchu focacci (rodzaj pizzy bez sosu chleba) w Neapolu w XVIII wieku.


Dobre 200 lat po stworzeniu pizzy neapolitańskiej zadebiutował styl rzymski. Pizza nie przyjmowała się w Rzymie aż do czasów II wojny światowej, kiedy zaczęli jej szukać amerykańscy żołnierze.
Dzięki wysyłaniu do Włoch z Ameryki wysokobiałkowej mąki rzymscy piekarze byli w stanie stworzyć cieńszą, bardziej chrupiącą wersję jej neapolitańskiego odpowiednika.


Podczas gdy w Neapolu używano dużych pieców z cegły, Rzymianie preferowali mniejsze piece pokładowe wyłożone kamieniem. Wynikało to częściowo z faktu, że gaz ziemny był niezwykle drogi w Rzymie, co skłoniło piekarzy do wyboru pieców elektrycznych.


Ze względu na prostokątny kształt równomiernie nagrzanego piekarnika, większe i dłuższe pizze miały więcej sensu niż małe okrągłe. W ten sposób około 1960 roku narodził się styl rzymski.


Pizza rzymska ma wiele nazw, ale najczęściej można ją spotkać pod nazwą pizza al metro (pizza na metry) i pizza al taglio (pizza na kawałki). Ale obie nazwy wskazują na długą, prostokątną pizzę o długości około 1 metra (3 stopy). W wielu rzymskich sklepach pizza al taglio jest sprzedawana w kawałkach z olejowanych prostokątnych patelni, w których jest gotowana.


Jednym z rodzajów rzymskiej pizzy, które rzadko można znaleźć poza miastem, jest pizza bianca, biała pizza o podłużnym kształcie. Nie ma pomidorów, ale jest skrapiana świeżą oliwą z oliwek zaraz po wyjęciu z piekarnika.

Ciasto na pizzę rzymską ma inny rodzaj struktury. Miękisz, pieszczotliwie nazywany plastrem miodu, ma mikrootworki, dzięki którym pizza jest lekka i lekkostrawna. Ciasto ma cienką lub średnią skórkę, na którą składa się kilka prostych składników: mąka, woda, drożdże, oliwa z oliwek i sól. Dodatek oliwy z oliwek to kluczowa różnica w stosunku do ciasta neapolitańskiego. Jest to podstawowy składnik, który nadaje rzymskiej skórce pizzy większą wagę, smak i bardziej chrupiącą skórkę. Oliwa z oliwek pomaga również w rozrzedzaniu ciasta

REKLAMA:
DOMAR S.C. Drzwi do domu i mieszkania.